Saturday, December 17, 2011

NAME - GIVING CEREMONY ... Ονοματοδοσία παιδιού



Βασικό τυπικό κατά τα Πάτρια Ονοματοδοσίας

Άνοιγμα
O πατέρας ανάβει την πυρά του βωμού και επικαλείται τους Θεούς.

«Κλύτε Θεοί Πατρώοι,
Εθνικοί των Ελλήνων Θεοί,
Υμέας κικλήσκομεν
αγαθαίς γνώμαις ημίν προσελθείν
κλύτε Μάκαρες και μόλοιτε ημίν
από Πυρός, από Χθονός
αφ' Ύδατος, από Αέρος
και από Ολύμπου.»

Ύμνος Χαρίτων
Tοποθετείται από τη μητέρα γύρω από το λαιμό του παιδιού το «μέταλλον» -κόσμημα- της ονοματοθεσίας του. Η μητέρα επικαλείται τις Χάριτες.

« Χάριτες, σεπτές θυγατέρες της Ευρυνόμης και του Διός
ουράνιαι μητέρες της κοσμήσεως και της Ευνομίας
φαειναί, λάμπουσαι, αυξήτριαι, σεβαστές παρθένοι
συνοδοί της Αθηνάς Εργάνης και της Ουρανίας Αφροδίτης
εσείς που στέκεστε δίπλα τον Φοίβο στις συνελεύσεις των Θεών
ακούστε μας και σταθείτε κοντά μας ευμενείς
αυξάνοντας γύρω μας το ιερό φως των Ολυμπίων
χαρίζοντάς μας δια βίου ειρήνη και χαρά
φυσικό κι εσωτερικό κάλλος
γαλήνη, μακροθυμία και ημέρωση
αξιοσύνη, ευσέβεια και κρίση ορθή.»

Ύμνος Νυμφών
Aπό τον πατέρα.

«Νύμφες, ακοίμητοι θυγατέρες της Πρώτης Αρχής
σπέρματα του Διός και τ' Ουρανού
αφανείς φίλοι βροτών και παιδοκόμοι
εναέριοι και ευώδεις Θεαί
Σας καλούμε να προσέλθετε ευμενείς
δια βίου επαρωγοί της / του ............
αγναί διδάσκαλοι, επίκουροι
και χαροπαίγμονες οδηγοί.»

Ύμνος Θεού Προστάτου
Eπιλέγεται από τους γονείς.

Παρουσίαση
Ο πατέρας, περιφέρει 3 φορές το παιδί γύρω από την επιβώμια πυρά με κατεύθυνση αντίθετη του ρολογιού, λέγοντας στο πέρας κάθε κύκλου.

«έστωσαν οι Θεοί προστάται της / του.........»

Ενώ οι προσκεκλημένοι τους ραίνουν με άνθη και καρπούς. Η μητέρα στέκεται μπροστά στην επιβώμια πυρά. Μόλις συμπληρώσει την περιφορά, ο πατέρας στέκεται δίπλα στην μητέρα, υψώνει το παιδί πάνω από την πυρά, κοιτάζει ψηλά και κάνει την παρουσίαση στους Θεούς και τους Προγόνους.

«Αθάνατοι Θεοί και ευκλεείς Πρόγονοι σας παρουσιάζω την / τον ..............
γνησία / γνήσιο απόγονο εμού και της συζύγου μου Ελληνίδα / Έλληνα εξ Ελλήνων
αίμα εκ του αίματός μας ψυχή εκ της ψυχής σας. Να την / τον φυλάτε και να την / τον οδηγείτε
στις οδούς που ταιριάζουν στους Έλληνες στις οδούς που ταιριάζουν σε φιλοσόφους και ελευθέρους ανθρώπους.»

(απαγγέλλεται τρίς)

Ευχή
H η μητέρα παίρνει στα χέρια το παιδί και απαγγέλλει την ευχή.

«Τι να ευχηθεί ένας θνητός για έναν θνητό που αγαπάει; Μόνο οι Θεοί αλήθεια ξέρουν.
Ας χαρίσουν λοιπόν στην / στον ................ εκείνα που η μεγαλοσύνη τους θέλει
εκείνα που ταιριάζουν σε Ελληνίδα / Έλληνα, παιδί δικό τους δηλαδή,
ας χαρίσουν αυτά που πρέπει σε ανθρώπινο πλάσμα που θα τιμήσει τους Θεούς και τους Προγόνους που θα σεβαστεί τη Φύση και τον Αιώνιο Λόγο. Μάκαρες Θεοί, Εθνικοί Θεοί των Ελλήνων και εσείς ένδοξοι Πρόγονοι χαρίστε τα πρέποντα για πρόσωπο αγαπημένο
στην / στον ................. που μόλις παρουσιάσαμε εμπρός σας.»

Σπονδή
Χύνεται τριπλή σπονδή αρώματος, γάλακτος και μελιού και όλοι αναφωνούν.

«έστωσαν οι Θεοί προστάται της / του .........»

Κλείσιμο

«Χαίρετε Μάκαρες, χαίρετε Αιώνιοι Θεοί Πατρώοι
ευσεβέσι θρησκευταίς Ιερόν Φάος αύξοιτε
νούσους, άλγη τε και κήρας στέλλοντες ες πέρατα γαίης.»

«Γένοιτο» It is done!

(Μοιράζονται στους προσκεκλημένους γλυκά και γίνεται απόθεση δίπλα στον βωμό των διαφόρων δώρων προς το παιδί.)


ή το εξής ...


Αρχαιοελληνική ονοματοδοσία παιδιού.

Η ονοματοδοσία των παιδιών μας, είναι από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής τους. Την Ιερή αυτή ημέρα όχι μόνο επιλέγουμε ένα όνομα, που θα είναι σύντροφος τους για πάντα αλλά και με την διαδικασία της τελετής γίνεται η συνένωση του βρέφους με την οικογένεια και η πρώτη επαφή με τους Εφεστίους θεούς.

 (Καιρός είναι για μας τους Ελληνες να δίνουμε ελληνικά  ονόματά στα παιδιά μας).

«Είναι αισχρόν, να έχεις μόνο το όνομα κάποιου, δίχως να έχεις και τις ιδιότητες του.»
– Απολλώνιος Τυανεύς

Είναι καλό να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας στην επιλογή του ονόματος και να υπάρχει ομοθυμία, χαρούμενη διάθεση, ευφροσύνη μεταξύ των συντρόφων. Το όνομα μπορούν να το επιλέξουν και οι φίλοι μας.

Στην Τελετή πρωτοστατούν οι γονείς του παιδιού και γίνεται με την συντροφιά συγγενών και φίλων. Μπορεί να γίνει στον οίκο μας, σε υπαίθριο βωμό, σε άλσος, δάσος, λίμνη, ποταμό, η όπου θεωρούμε καταλληλότερο τόπο με προτιμώμενο όμως μέρος τον οίκο όπου διατηρείται η εστία.

ΑΝΟΙΓΜΑ
Θυμίαμα λιβάνου, σπονδή οίνου

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί, θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα,
κλύτε Αθάνατοι Θεοί και χάριν σπονδών
δότε βροτοίς, πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν και περιπόθητον ευδαιμονίαν.

Ο πατέρας ανάβει την πυρά του βωμού επικαλούμενος την Εστία.

ΥΜΝΟΣ ΕΣΤΙΑΣ
Θυμίαμα ποικιλία αρωμάτων, σπονδή οίνου, προσφορά πορτοκαλιών

Εστία ευδυνάτοιο, Κρόνου θύγατερ βασίλεια
συ που κατέχεις το μέσον του οίκου,
του αιώνιου μεγίστου πυρός
θνητών στήριγμα ισχυρόν, οικία των μακαρίων θεών.
έλα θεά στον οίκο μας,
έχοντας διάθεση ίδια με του σοφού Διός,
και φύσηξέ μας υγεία και ευτυχία.

Η μητέρα επικαλείται την Κουροτρόφον Δήμητρα, και κρεμάει το «μέταλλον» γύρω από τον λαιμό του παιδιού.

ΥΜΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΟΣ
Θυμίαμα στύρακος, σπονδή ύδατος, προσφορά πολύσπορου άρτου

Ω Δηώ μητέρα των πάντων, πολυώνυμη θεά
σεβαστή Δήμητρα που τρέφεις τα παιδιά
και δίνεις ειρήνη, πλούτο και ευτυχία.
Περιπόθητη, αγαπημένη θεά που τρέφεις τους ανθρώπους.
φιλόστοργη, σεβαστή φίλη των παιδιών, κουροτρόφε κόρη.
συ που τα νεογέννητα παιδιά κρατάς στην αγκαλιά σου
φύσα γλυκά και το παιδί μου χαρίζοντάς του,
της ψυχής τις αρετές και την ομορφιά της φύσης.

ΥΜΝΟΣ ΘΕΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΟΥ
Επιλέγεται από του γονείς, και υμνείται ταυτόχρονα και από τους δύο.

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ
Ο πατέρας ή η μητέρα ή μια/ένας φίλη/ος, κρατώντας στα χέρια το παιδί, περιφέρονται δεξιόστροφα γύρω από τον βωμό τρεις φορές, λέγοντας στο πέρας κάθε κύκλου, υψώνοντας το παιδί πάνω από τον Βωμό.

Έστωσαν οι θεοί προστάται της/του …… (σπονδή οίνου)

Οι προσκεκλημένοι τους ραίνουν με άνθη και τοποθετούν τα δώρα τους γύρω από τον βωμό.

ΕΥΧΗ
Θυμίαμα αρωμάτων, σπονδή οίνου, αρωμάτων και γάλατος

Η μητέρα παίρνει το παιδί και εύχεται:

Ω Αθάνατοι Θεοί σας καλώ να έλθετε ευμενείς
και να χαρίσετε στην/στον ……………..
βίον ατάραχον, βίον ηδαίον και Ενάρετον
συνδράμοντας με λόγον, φύσιν και έθος.

ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ’ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς και λύπες αποδιώξτε.
Γένοιτο.

Μοιράζονται στους προσκεκλημένους γλυκά και ακολουθούν οι ευχές τους. Στην συνέχεια μπορεί να δοθεί π.χ. δείπνο.


.................................................................................................





Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΑΖΩΡΑΊΟΥ


Οι ΡΩΜΙΟΊ φορούν στο λαιμό τους τον σταυρό των Ναζωραίου!!!

Εμείς οι ΕΛΛΗΝΕΣ φοράμε στο λαιμό μας τον Ήλιο της Βεργίνας!!!

ΧΡΥΣΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΣΤΡΟ - ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ =


* Σύμβολο της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.
* Σύμβολο αφοσίωσης προς την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
* Σύμβολο Ελληνικής Ταυτότητας.
* Σύμβολο Ελληνικής Ενότητας.
* Σύμβολο Ελληνικής Αναγέννησης.

ΣΕΒΑΣΜΌ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ

Από την αρχαιότητα έχομε το έθιμά να δίνομε στα παιδιά μας τα ονόματα των γονέων μας. Είναι ένα πολύ όμορφο έθιμο και θα πρέπει να το συνεχίσομε, με μια σημαντική διαφορά.

Πρέπει να γυρίσουμε στης ρίζες μας, πρέπει να δίνομε ελληνικά ονόματα στα παιδιά μας, όχι Εβραϊκά! π.χ. αν ο πατέρας μας έχει Εβραϊκό όνομα π.χ. Ιάκωβος, τότε για να τιμήσουμε τον πατέρα μας θα πρέπει να δώσουμε στο παιδί μας το μεσαίο όνομα "Ιάκωβος". Δηλαδή το πρώτο να είναι Ελληνικό, π.χ. "Αλέξανδρος", το μεσαίο Ιάκωβος και μετά το υπόνημο του, π.χ."Αλέξανδρος Ιάκωβος Δημητρακόπουλος".

Μόνο έτσι γυρίζομαι στης ρίζες μας!



ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!!!



THE CROSS OF THE MAN from Nazareth (Jesus)

The Romie (Christians) wear around their necks the cross of the Nazarene!!!


We Hellenes (Greeks) wear around our necks the Sun-Star of Vergina!!!

GOLDEN ANCIENT HELLENIC STAR - SUN OF VERGINA =

*Symbol of the Hellenic National Religion &  Honour.
*Symbol of loyalty and dedication to the Hellenic republic and people.
*Symbol of Hellenic identity.
*Symbol of Hellenic unity.
*Symbol of our Hellenic rebirth.

RESPECT for OUR PARENTS


From ancient times we have had the tradition of naming our children after our parents. It is a beautiful tradition which we should up-keep, with one very special exception.

We must first return to our roots, we must give Hellenic names to our children, not Christian/Jewish names.

For example if our fathers’ name is Jacob, then we should pay our respect to our father by giving our son the middle name of Jacob and the first name to be a Greek name e.g. Alexander, the middle name Jacob followed by the surname.

E.g. “Alexander Jacob Dimitrakopoulos”

This is the way to return to our roots!

Only with this tradition we can regain our “National Dignity”!!!!
The Jewish religion and its' two children - Christianity and Islam believe that in the beginning there was nothing, except for the existence of this magical figure called God and that this God created everything out of nothing in 6 days and because he got tired, stopped to rest on the 7th day.

This Jewish invention and concept cannot be taken seriously, it is a story - fairytale for little children, not for mature adults.

Η Εβραϊκή θρησκεία και τα δύο «παιδιά της - ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ πιστεύουν ότι στην αρχή δεν υπήρχε τίποτα, εκτός από την ύπαρξη αυτής της μαγικής φιγούρας που ονομάζεται Θεός και ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα από το τίποτα σε 6 ημέρες και επειδή κουράστηκε, σταμάτησε να ξεκουραστεί την 7μη ημέρα.

Η Εβραϊκή έννοια και κατασκεύασμα αυτή δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη, είναι μια ιστορία - παραμύθι για μικρά παιδιά, όχι για ώριμους ανθρώπους.
...................................................................................


ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:ΑΝΔΡΕΙΑ , ΦΡΟΝΗΣΗ , ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ , ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ.

-Ο Σωκράτης της Πλατωνικής «Πολιτείας» μας λέει ότι η Φρόνηση είναι κατάσταση που οδηγεί στην ολοκλήρωση και τελειοποίηση το μέρος εκείνο που έχει ως έργο του αποκλειστικά να κυβερνά τα υπόλοιπα μέρη της ψυχής και ότι η Ανδρεία είναι κατάσταση που οδηγεί στην ολοκλήρωση και τελειοποίηση το μέρος εκείνο που κυβερνά δευτερευόντως μέσα στην ψυχή.
Ορίζοντας λοιπόν τις δύο τούτες ως αρχηγικές αρετές των δύο αρχηγικών και αρχόντων μερών, ο Σωκράτης λέει ότι οι υπόλοιπες είναι από τη μία η Σωφροσύνη, κατάσταση η οποία οδηγεί στην ομόνοια τα αρχόμενα με τα άρχοντα στοιχεία ως προς το ζήτημα ακριβώς της διακυβέρνησης, εφ’ ενός ως έσχατο των δύο και αφ’ ετέρου ως ενδιάμεσο στο πριν από αυτό ένα, και από την άλλη η Δικαιοσύνη, κατάσταση σε κάθε άρχον και αρχόμενο μέρος η οποία προσδιορίζει το οικείο έργο καθενός. Πρέπει δηλαδή, μετά από μια συμφωνία μεταξύ τους, τα μεν να άρχονται και τα δε να άρχουν, εκτελώντας τα καθήκοντα που ταιριάζουν σε αρχόμενα και άρχοντα αντιστοίχως.
Πρόκλος - Εις τας Πολιτείας Πλάτωνος υπόμν. Β’, 228. 10 – 20.
-Πασών των αρετών, πρώτη Ανδρεία εστί.
Αριστοτέλης

1 comment: